អន្ធការ

បម្រាមពីរបី

ឌីយ៉ា — Mon, 20 Feb 2012 04:43:47 +0000

យើងធ្លាប់បានជួបមនុស្សពីរបីនាក់ដែលបានមករៀនថ្នាក់បង្វឹកបង្វឺនបេសកជន ហើយក្រោយមកក៏បានរកឃើញដៃគូជីវិតរបស់ខ្លួន ហើយរៀបការជាមួយគ្នាតែម្តង។ ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនចង់បានន័យថា ចង់ឲ្យអ្នកមករៀនដើម្បីតែស្វែងរកដៃគូអនាគតនោះឡើយ។ ប៉ុន្តែវាអាចទៅរួចដែលថាព្រះជាម្ចាស់បានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់អ្នកឲ្យបម្រើព្រះជាម្ចាស់ ហើយអ្នកប្រហែលជាអាចនឹងរកឃើញមនុស្សណាម្នាក់នៅក្នុងកំឡុងពេលដែលអ្នកដើរតាមវិថីជីវិតនេះផងដែរ។

តាមបទពិសោធន៍របស់ខ្ញុំគឺ បុរសភាគច្រើនមានគំនិតយឺតយ៉ាវក្នុងការទទួលដឹងថាស្ត្រីម្នាក់នេះ មានអ្វីដែលជាភាពទាក់ទាញចិត្ត។ ស្ត្រីមួយចំនួនបានលឺសម្លេងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ (មានន័យថា ព្រះអង្គប៉ះពាល់ចិត្តឲ្យដឹង) ថាបុរសម្នាក់នេះពិតជាសក្តិសមនឹងគាត់ ប៉ុន្តែដោយក្តីអៀនខ្មាស់ យុវតីតែងតែរង់ចាំដោយភាពអត់ធ្មត់ ឲ្យបុរសនោះបញ្ចេញសកម្មភាពជាមុនទៅវិញ។ ខ្ញុំចង់លើកទឹកចិត្តនារីៗ ឲ្យចេះបង្ហាញពីដល់បុរសម្នាក់នោះ ដោយសុភាព និង សមគួរតាមលក្ខណៈស្ត្រីថា ខ្លួនពិតជាចាប់អារម្មណ៍នឹងបុរសម្នាក់នោះ។ ខ្ញុំមិនមែនជម្រុញឲ្យនារីៗក្លាហានក្នុងការឈានជំហានខ្លាំងហួសហេតុនោះទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំគ្រាន់តែឲ្យនារីៗចេះបន្ទាបខ្លួន ដើរតាមលំនាំនៃការញ៉ែតែប៉ុណ្ណោះ។ និយាយដល់ពាក្យ “ញ៉ែ” នេះ ប្រហែលមានមនុស្សខ្លះមិនពេញចិត្តទេមើលទៅ! ប្រសិនបើអ្នកមិនពេញចិត្តនឹងពាក្យនេះទេ យើងខ្ញុំសូមលើកពាក្យផ្សេងមកនិយាយឲ្យពិរោះស្តាប់ជាងនេះសម្រាប់នារីៗវិញគឺ “ចេះរួសរាយរាក់ទាក់” ទៅកាន់បុរសនោះ ដើម្បីឲ្យអាចដំណើរការទៅមុខទៀតបាន។

ប្រសិនបើយើងពេញចិត្តនឹងបុរសម្នាក់ ដែលមានទំនាក់ទំនងជាមួយនារីជាច្រើន ហើយអ្នកមានទំនាក់ទំនងជាមួយបុរសនោះល្អគួរសម នោះអ្នកអាចជជែកលក្ខណៈលេងសើច ដោយប្រាប់គេថា អ្នកពិតជាចូលចិត្តគេណាស់ ហើយអ្នកក៏មានអារម្មណ៍សប្បាយពេលនៅជិតគេ ប៉ុន្តែអ្នកអាចសួរគេបញ្ចាក់ថា តើគេមានទំនាក់ទំនងជាមួយអ្នកក្នុងលក្ខណៈជានារីដែលគេស្រឡាញ់ ឬ ក៏ជាលក្ខណៈមិត្តភក្តិធម្មតា។ បុរសអាចនឹងគិតថាអ្នកចង់ឲ្យគេរៀបការជាមួយអ្នក ហើយគេអាចនឹងនិយាយបានថា គេរាប់អានអ្នកត្រឹមមិត្តប៉ុណ្ណោះ។ មែន! អ្នកប្រហែលជាមិនសប្បាយចិត្ត ឬ ខូចចិត្ត ប៉ុន្តែវាប្រសើរជាងមិនដឹងមិនលឺអ្វីទាំងអស់ ហើយបន្តរង់ចាំគេ ដោយចំណាយពេលវេលា និង អាយុរបស់អ្នក ឲ្យកន្លងហួសទៅឥតន័យ។ ការសន្ទនាជាមួយបុរសបែបនេះពិតជាល្អប្រសើរ ព្រោះជាជាងរង់ចាំគេ អ្នកនឹងគេអាចយល់ពីគ្នា ហើយបន្តទាក់ទងគ្នាជាមិត្តភក្តិល្អវិញ។

ការបង្ហាញចរិតតឹងតែងហួសហេតុ ឬ អៀនប្រៀនខុសធម្មតានោះ សុទ្ធតែជាវិធីដែលមិនអាចជួយអ្វីដល់អ្នកបានឡើយ។ ព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតមនុស្សមក ឲ្យមានសមត្ថភាពដោះស្រាយបញ្ហាផ្សេងៗ។ ដូច្នេះអ្នកត្រូវចេះទប់ចិត្តរបស់អ្នក ដោយចេះអនុញ្ញាតឲ្យព្រះជាម្ចាស់ និង គំនិតគិតពិចារណារបស់អ្នកធ្វើការជាមួយគ្នា ជាជាងការធ្លាក់ទៅក្នុងអន្លង់ស្នេហ៍ភ្លាមៗដោយឥតមានការគិតពិចារណា។ ប្រសិនបើអ្នកគិតមិនបានលឿនជាមុន ហើយបង្ហាញលក្ខណៈទន់ជ្រាយចំពោះស្នេហា នោះអ្នកអាចនឹងទទួលការឈឺចាប់បាន ដូច្នេះសូមប្រយ័ត្ន!

ខ្ញុំបានជួបនឹងជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍មួយគូ ដែលពួកគាត់បានរៀបការជាមួយគ្នា ដោយគាត់គិតថាពួកគាត់មានចរិតលក្ខណៈដូចគ្នាច្រើន។ ពួកគាត់គិតថា លក្ខណៈសក្តិសមរបស់ពួកគាត់ទាំងពីរនេះ ជាអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់ចង់បង្ហាញថាពួកគាត់សមគ្នា ហើយពួកគាត់បានសម្រេចចិត្តរៀបការដោយមិនបានពិភាក្សាជាមួយអ្នកដែលមានបទពិសោធន៍ផ្សេងទៀត ប៉ុន្តែអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ពួកគេក៏ត្រូវបានបញ្ចប់ដោយការលែងលះ ដោយពួកគេគិតថាគេមិនសមជាប្តីប្រពន្ធនឹងគ្នានោះឡើយ។

Filed under: ពិចារណា, ព្រះគម្ពីរ, អត្ថបទ

ប្រតិបត្តិការណ៍កម្ចាត់ភាពនៅលីវ

ឌីយ៉ា — Sat, 11 Feb 2012 13:45:08 +0000

ដើរក្នុងជីវិតជាអ្នកនៅលីវ

មុននឹងនិយាយអំពីរបៀបនៃការពិនិត្រថា មនុស្សដែលយើងកំពុងមានទំនាក់ទំនងស្នេហានោះសក្តិសមជាដៃគូជីវិតរបស់យើង យើងត្រូវដឹងជាមុនថា អ្នកនោះនៅលីវនៅឡើយសិន។ ភាពតានតឹងដែលមនុស្សវ័យក្មេងភាគច្រើនកំពុងតែជួបប្រទះបច្ចុប្បន្ននេះគឺ ទោះបីជាពួកគេមានលក្ខណៈសម្បត្តិល្អប្រសើរ មានគោលដៅនៃជីវិតច្បាស់លាស់ ស្រឡាញ់ព្រះជាម្ចាស់ ដើរនៅក្នុងជីវិតដែលពោរពេញដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដឹកនាំ ធ្លាប់ឆ្លងកាត់បញ្ហាក្នុងជីវិត និង បញ្ហាខាងព្រលឹងវិញ្ញាណច្រើន ព្រមទាំងត្រៀមខ្លួនរួចរាល់សម្រាប់ការរៀបការហើយក្តី ក៏ពួកគាត់នៅតែរក្សាតំណែងជាតួឯកនៅលីវដដែល។

ដូច្នេះ ទាំងនេះគឺជាអ្វីដែលអ្នកត្រូវចងចាំក្នុងចិត្ត នៅក្នុងកំឡុងពេលដែលអ្នកកំពុងស្វែងរកភរិយា ឬ ស្វាមីដ៏ល្អក្នុងជីវិតបាន៖

បង្ហាត់ខ្លួនឯង ឲ្យក្លាយទៅជាប្រភេទមនុស្សដែលអ្នកចង់រៀបការជាមួយដោយខ្លួនឯងសិន។ ប្រសិនបើអ្នកចង់រៀបការជាមួយមនុស្សម្នាក់ដែលមានសីលធម៌ខ្ពស់ មានទំនាក់ទំនងរឹងមាំជាមួយព្រះជាម្ចាស់ ការងារនឹងធឹង និងមានគោលបំណងជីវិតច្បាស់លាស់ នោះជាការល្អ ដែលអ្នកអភិវឌ្ឍន៍ចំនុចទាំងនេះនៅក្នុងជីវិតរបស់អ្នកជាមុនសិន។
សុំឲ្យព្រះជាម្ចាស់តម្រង់ផ្លូវនៃជីវិតរបស់អ្នក។ ទ្រង់នឹងផ្តល់ឲ្យអ្នកមើលឃើញផ្លូវដែលអ្នកត្រូវរើស។ ទ្រង់យកចិត្តទុកដាក់នឹងអ្នក ហើយទ្រង់នឹងបង្ហាញផ្លូវដល់អ្នកមិនខាន។
បង្ហាញចេញនូវគោលបំណងរបស់អ្នកមួយនេះ តាមរយៈការស្លៀកពាក់ និង បញ្ចូលនូវគំនិតច្នៃប្រឌិតល្អៗផ្សេងទៀត ដើម្បីឲ្យរូបអ្នកកាន់តែមានភាពទាក់ទាញ។ តើអ្នកបានស្លៀកពាក់ទាន់សម័យ និង រក្សាអនាម័យខ្លួនប្រាណដែរឬទេ?
សូមប្រុងប្រយ័ត្នពីទីកន្លែងដែលអ្នកនឹងស្វែងរកដៃគូអនាគតរបស់អ្នក។ យើងធ្លាប់បានស្គាល់ប្តីប្រពន្ធជាច្រើនដែលបានស្គាល់គ្នានៅតាមទីកន្លែងមិនសមរម្យមួយចំនួនដូចជានៅបារជាដើមនោះ ហើយទើបបានដឹងជាក្រោយថាពួកគេទាំងពីរមិនសក្តិសមជាប្តីប្រពន្ធនឹងគ្នានោះឡើយ។ ដូច្នេះសូមអ្នកស្វែងរកមនុស្សដែលអ្នកចង់បានជាគូរអនាគតនៅកន្លែងដែលសមស្រប និង ត្រឹមត្រូវទើបជាការប្រសើរ។

Filed under: កំសាន្ត, ពិចារណា, ព្រះគម្ពីរ, មេរៀន, អត្ថបទ

ចុះបើខ្ញុំជ្រើសនាង?

ឌីយ៉ា — Fri, 03 Feb 2012 03:44:20 +0000

តើខ្ញុំសម្រេចចិត្តរើសនារីនេះ ឬ បុរសម្នាក់នេះត្រូវទេ?

ការជ្រើសរើសគូរស្រករ គឺជាការសម្រេចចិត្តដ៏សំខាន់មួយ ដែលអ្នកត្រូវតែធ្វើនៅក្នុងជីវិត។ វាជាការសម្រេចចិត្តសំខាន់ទី ២ បន្ទាប់ពីការសម្រេចចិត្តជឿលើព្រះគ្រិស្ត។ ការសម្រេចចិត្តរើសត្រឹមត្រូវនោះ នឹងធ្វើឲ្យពិភពលោករបស់អ្នកមានការផ្លាស់ប្តូរ។ នៅពេលដែលមនុស្សម្នាក់ធ្វើការសម្រេចចិត្តដ៏ត្រឹមត្រូវនោះ ព្រះពរជាច្រើននឹងហូរមកជារៀងរហូត។ នៅពេលដែលមនុស្សម្នាក់ធ្វើការសម្រេចចិត្តដែលមិនត្រឹមត្រូវទេនោះ គាត់ ឬ នាង ហាក់កំពុងរត់ទៅរកគ្រោះមហន្តរាយនៃការឈឺចាប់ផ្លូវចិត្តពេញមួយជីវិតរបស់គេ។

មានវប្បធម៌ជាច្រើន ដែលឪពុកម្តាយជាអ្នករៀបចំអាពាហ៍ពិពាហ៍ឲ្យកូនប្រុសស្រីរបស់ពួកគេ ដោយការជ្រើសរើសគូស្រករឲ្យ។ សម្រាប់វប្បធម៌ជនជាតិអាមេរិកាំងវិញ មនុស្សវ័យក្មេងជាអ្នកធ្វើការសម្រេចចិត្តដោយខ្លួនរបស់គេផ្ទាល់ ដោយពុំចាំបាច់មានការចូលរួមគំនិតយោបល់ច្រើនពីឪពុកម្តាយរបស់គេឡើយ។ យើងជឿថា ការប្រឹក្សាជាមួយឪពុកម្តាយ និង មនុស្សពេញវ័យដែលមានគំនិតល្អៗ ពិតជា
មានសារៈសំខាន់ណាស់ក្នុងការសម្រេចចិត្តចំពោះរឿងនេះ។

មិនមែនគ្រប់គ្នា សុទ្ធតែរៀបការនៅអាយុស្រករគ្នានោះទេ។ មានអ្នកខ្លះរៀបការលឿន តែអ្នកខ្លះទៀតត្រូវការពេលវេលាច្រើនជាងនេះ មុនពេលពួកគេសម្រេចចិត្ត។ ភាពពេញវ័យ គឺជាកត្តាគន្លឺះ។ ប្រសិនបើអ្នកគិតថា អ្នកពេញវ័យគ្រប់គ្រាន់នោះដើម្បីរៀបការនោះ បានន័យថា វាជាពេលដែលអ្នកអាចដាក់ខ្លួនឯងនៅលើចំនុចនោះបានហើយ។ សូមធ្វើឲ្យខ្លួនអ្នកមានពេលទំនេរគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការណាត់ជួប និង ស្វែងរកឳកាសជួបជាមួយមនុស្សផ្សេងទៀត ដែលអ្នកគិតថា គេមានអ្វីជាច្រើនដែលត្រូវគ្នាជាមួយអ្នក។

នេះក៏ជាឳកាសមួយដែរ ក្នុងការបង្កើតនូវគុណសម្បត្តិទាំងឡាយរបស់អ្នក ដែលអ្នកក៏ចង់ឃើញគុណសម្បត្តិទាំងនេះនៅក្នុងដៃគូរបស់អ្នកផងដែរ។ ប្រសិនបើអ្នកកំពុងស្វែងរកមនុស្សម្នាក់ដែលប្រកបដោយក្រមសីលធម៌ ស្មោះត្រង់ រួសរាយ និង អាចពឹងពាក់បាន នោះអ្នកក៏ត្រូវឲ្យគុណសម្បត្តិទាំងនេះមាននៅក្នុងអ្នកផងដែរ។ មនុស្សច្រើនតែមើលតែសម្បកក្រៅតែប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែខ្ញុំលើកទឹកចិត្តអ្នកឲ្យមើលរំលងនូវសម្បកក្រៅទាំងនេះ ហើយមើលទៅក្នុងសម្រស់ខាងក្នុងរបស់គេវិញ។

មានវិធីជាច្រើនទៀតក្នុងការជ្រើសរើសគូប្រចាំជីវិត សូមរង់ចាំអានអត្ថបទក្រោយៗទៀត ពីការជ្រើសរើសគូស្រករតាមរបៀបគ្រិស្តបរិស័ទ ហើយលោកអ្នកក៏អាចយកទៅពិចារណាបានផងដែរ។

Filed under: កំសាន្ត, ពិចារណា, អត្ថបទ

ការថែរក្សាសត្វ

ឌីយ៉ា — Tue, 03 Jan 2012 00:23:57 +0000

ជាញឹកញាប់ណាស់ ដែលសត្វអាចផ្ទុកមេរោគ ប៉ុន្តែវាមិនបានបង្ហាញអាការៈជម្ងឺឡើងមកទេ។ វិធីចម្បងដែលមេរោគអាចចម្លងចូលមកគឺ តាមរយៈការបរិភោគមិនផ្ទាល់ នូវលាមករបស់សត្វទាំងនេះ ដូចជាតាមរយៈការចាប់កាន់ចំនីអហារ និង ទឹក ដោយប្រើដៃកខ្វក់ ឬ តាមមាត់។

សក់ និង ទឹកមាត់របស់សត្វអាចបង្ករជាមេរោគហើយសាយភាយទៅ ក្នុងខ្យល់។ ដូច្នេះការរក្សាទុកសត្វនៅកន្លែងមួយឆ្ងាយពីបរិស្ថានផ្ទះជាការសំខាន់ណាស់ ជាពិសេសនៅឲ្យឆ្ងាយពីផ្ទះបាយ។ ត្រូវរៀបចំទុកដាក់លាមកសត្វឲ្យនៅឆ្ងាយពីផ្ទះ កប់លាមកសត្វជាមួយគ្នានៅក្នុងរណ្តៅក្រោមដី។ ការធ្វើបែបនេះនឹងធ្វើឲ្យសត្វមានសុខភាពល្អ ក៏ដូចជាការពារពីការឆ្លងរោគផ្សេងៗផងដែរ។ ត្រូវលាងដៃជានិច្ចក្រោយពីចាប់កាន់សត្វទាំងអស់។

Filed under: មេរៀន, សុខភាព, អត្ថបទ

ការគ្រប់គ្រងអាហារ

ឌីយ៉ា — Tue, 03 Jan 2012 00:22:39 +0000

ការទុកដាក់អាហារ

រៀបចំកន្លែងស្អាតបាតមួយសម្រាប់ទុកដាក់អាហារ។ សូមប្រាកដថា អាហាររបស់អ្នកបានគ្របគម្របត្រឹមត្រូវ។

កុំទុកអាហារនៅកណ្តាលវាលដោយមិនគ្រប ព្រោះវាអាចទាក់ទាញសត្វចង្រៃទាំងឡាយដូចជាកណ្តុរ។ កណ្តុរជាប្រភពនៃសត្វចៃឆ្កែ ហើយសត្វចៃឆ្កែអាចចម្លងមេរោគនៅពេលដែលវាខាំ។

ការរៀបចំអាហារ

លាងសម្អាតអាហារមុនពេលចម្អិន។ សូមប្រាកដថា ប្រភពទឹកដែលប្រើប្រាស់សម្រាប់លាងគឺជាទឹកស្អាត តាមដែលអាចរកបាន រីឯដៃដែលចាប់កាន់អាហារគួរតែលាងសម្អាតដៃឲ្យបានញឹកញាប់ក្នុងកំឡុងពេលចំអិនអាហារ។ ទាំងនេះមានជារួមដូចជា៖

- ក្រោយចេញពីបង្គន់

- ក្រោយចាប់កាន់អាហារឆៅ

- ក្រោយការលាងសំអាតគូថរបស់កូនក្មេង

- មុនពេលចាប់កាន់អាហារ

សូមប្រាកដថា សម្ភារៈចម្អិនអាហារបានសម្អាតរួចរាល់មុនពេលប្រើប្រាស់ក្នុងការចម្អិន។

ត្រូវលាងសម្អាតផ្ទៃសម្ភារៈទាំងឡាយដែលបានប្រឡាក់ភ្លាមៗ ដោយមិនត្រូវរង់ធ្វើការសម្អាតពេលក្រោយ ក្រែងលោភ្លេច។ សូមប្រាកដថាអ្នកបានសម្អាតផ្លែឈើឲ្យស្អាតមុនពេលបរិភោគ ដែលពិសេសនោះ ព្រោះថាគេមិនដែលចម្អិនផ្លែឈើនោះឡើយ ដូច្នេះវាអាចផ្ទុកនូវមេរោគជាច្រើន។

អាហារឆៅ មានផ្ទុកនូវមេរោគជាច្រើន ហើយមេរោគទាំងនេះអាចរីករាលដាលយ៉ាងងាយស្រួលដើម្បីទៅចម្លងទៅកាន់អាហារដែលបានចម្អិនល្អហើយនោះ។ សូមកុំទុកដាក់ចំនីអាហារដែលចម្អិនរួច ជាមួយនឹងអាហារឆៅនៅក្នុងចានតែមួយ ហើយសូមប្រាកដថា សម្ភារៈចាប់កាន់ដាក់អាហារឆៅដូចជា ចង្កឹះ ជាដើមនោះ មិនត្រូវបានប្រើប្រាស់លាយឡំជាមួយអាហារដែលចម្អិនរួចឡើយ។ សម្ភារៈផ្សេងៗទៀតដែលគេនិយមប្រើលាយឡំជាមួយអាហារឆៅ និង អាហារឆ្អិនមានដូចជាជ្រុញ កាំបិត ។ល។

អាហារទាំងអស់ត្រូវតែចម្អិននៅសីតុណ្ហភាពគ្រប់គ្រាន់ និងរយៈពេលចម្អិនយូរល្មមគ្រប់គ្រាន់មុនពេលបរិភោគ ដើម្បីសម្លាប់មេរោគ។ ប្រសិនបើអាហារដែលមើលទៅដូចជាមិនសូវឆ្អិនល្អ សូមចម្អិនអាហារនោះម្តងទៀត ឬ កុំបរិភោគឲ្យសោះ។ សាច់ដែលឆ្អិនហើយ មិនគួរមានពណ៌ផ្កាឈូកនៅកណ្តាលនោះឡើយ។

កុំប្រើដៃដើម្បីកាន់អាហារ សូមប្រើប្រាស់សម្ភារៈស្អាតដូចជាចង្កឹះ ឬ សម និងស្លាបព្រាជំនួសវិញ។

រាល់ដបទឹកដោះគោ គួរតែស្រុះជាមួយទឹកពុះបន្ទាប់ពីឲ្យកូនបៅហើយ។ ទារកងាយនឹងទទួលជម្ងឺខ្លាំងណាស់ពីមេរោគ ដូច្នេះត្រូវតែមានការយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន។ ការបំបៅដោយទឹកដោះម្តាយ គឺមានសុវត្ថិភាពបំផុតសម្រាប់ទារក និង ក្មេងតូចៗ។

ប្រសិនបើម្តាយប្រើម្សៅទឹកដោះគោ សូមប្រាកដថាវាត្រូវបានរក្សាទុកឲ្យបានត្រឹមត្រូវនៅកន្លែងស្ងួត ត្រជាក់ ដោយបិទគម្របជិតល្អ។ វាមិនមានមេរោគនោះឡើយ ដូច្នេះសូមការពារវាពីការរីកធំធាត់របស់មេរោគ។

Filed under: មេរៀន, សុខភាព, អត្ថបទ

ការគ្រប់គ្រងទឹកប្រើប្រាស់

ឌីយ៉ា — Tue, 03 Jan 2012 00:20:44 +0000

ការស្តុកទឹក

ជាការសំខាន់ណាស់ ក្នុងការរក្សាប្រភពទឹកសម្រាប់ប្រើប្រាស់ក្នុងផ្ទះ ត្រូវបានរក្សាទុកឲ្យស្អាតតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន។ ប្រសិនបើអ្នកប្រើប្រាស់ទឹកពីប្រភពខាងក្រៅ ជាជាងទឹកដែលអ្នកបានរក្សាទុក នោះទឹកអាចមានមេរោគឆ្លង ហើយមនុស្សនៅក្នុងផ្ទះនឹងឈឺដោយសារបានប្រើប្រាស់ទឹកមិនស្អាតនោះសម្រាប់មុជ ចម្អិនម្ហូប បរិភោគ ឬ សម្អាត។ សូមត្រួតពិនិត្រមើល ថាតើប្រភពទឹកដែលអ្នកបានស្តុកទុកនោះ មិនមែនជាជម្រកសត្វដូចជាសត្វមូស ដែលអាចធ្វើឲ្យក្រុមគ្រួសាររបស់អ្នកធ្លាប់ខ្លួនឈឺបាន។ សូមដួសទឹកមួយកែវមក ហើយពិនិត្ររកមើលដង្កូវទឹក។ ទប់ស្កាត់ការបង្កកំណើតរបស់សត្វមូសអាចធ្វើបានដោយការគ្របពាងទឹក (រួមបញ្ចូលទាំងចុងនៃបំពង់បង្ហូរទឹក) ដាក់សំណាញ់ការពារមូសនៅផ្ទះ និង អគារដើម្បីការពារកុំឲ្យមូសចូលទៅក្នុងពាងទឹក ហើយបង្កកំណើតបាន និង កុំទុកទឹកដែលចាក់ចោលហើយឲ្យនៅដក់ជុំវិញផ្ទះ។

វិធីសាស្ត្រ

ស្តីពីរបៀប

១. សំអាតកន្លែងដែលអ្នកនឹងស្តុកទឹកទុក។ ប្រើប្រាស់សាប៊ូ និង ទឹក ហើយសម្អាតឲ្យសព្វកន្លែង។

២. ដាំទឹកឲ្យពុះ អាចសម្លាប់ស្ទើរតែគ្រប់ប្រភេទសរីរៈនៃមេរោគដែលបង្កបញ្ហា និង តាមវិធីចម្រោះជាវិធីល្អបំផុតដែលគេណែនាំឲ្យប្រើ។

៣. នៅពេលដែលទឹកនៅក្នុងពាងត្រូវបានបន្សុតរួចហើយនោះ សូមបិទ និង បើកគម្របពាង ឬអាងដោយប្រុងប្រយ័ត្ន។ កុំប៉ះផ្នែកខាងក្នុង ឬ កូរទឹកលេងជាមួយម្រាមដៃរបស់អ្នក បើមិនដូច្នោះទេទឹកនឹងកខ្វក់។ ប្រសិនបើអ្នកនឹងផឹកទឹកមួយចំនួន ដែលមិនមែនទឹកទាំងអស់នៅក្នុងអាងស្តុកទឹកទេនោះ សូមកុំផឹកទឹកដែលនៅក្នុងអាងស្តុកនោះដោយផ្ទាល់។ សូមបង្ហូរទឹកទៅក្នុងពាងឬកន្លែងស្តុកទុកផ្សេងមួយទៀត សម្រាប់ផឹកវិញ។ ការប៉ះដោយផ្ទាល់ជាមួយបបូរមាត់ ឬ មាត់ អាចធ្វើឲ្យទឹកដែលយើងនឹងរក្សាទុកនោះមានភាពកខ្វក់។ ប្រសិនបើអ្នកផឹកទឹកនោះភ្លាមៗ សូមសរសេរកាលបរិច្ឆេតនៅលើដប រួចទុកនៅកន្លែងត្រជាក់ ងងឹត ដែលការធ្វើបែបនេះអាចឲ្យយើងរក្សាទឹកបានរហូតដល់៦ខែ។

ទឹកដែលគ្មានសុវត្ថិភាព

អណ្តូងដែលមិនមានការការពារ
ទឹកអូរដែលមិនមានការការពារ
ទឹកទន្លេ ឬ ស្រះ
ទឹកភ្លៀង

ហេតុអ្វី?

ទឹកដែលមានសុខភាពល្អអាចជួយយើងបានច្រើនយ៉ាង។

ជួយអ្នកឲ្យមានការគិតល្អប្រសើរជាងមុន។ ខួរក្បាលដែលមានសារជាតិទឹកបរិបូរណ៍អាចដំណើរការបានល្អប្រសើរជាង។
បង្កើនកម្លាំង។ អ្នកអ្នកដឹងឬទេ ថាសាច់ដុំរបស់អ្នកធ្វើការងារបានល្អជាង នៅពេលដែលរាងកាយរបស់អ្នកមានជាតិទឹកគ្រប់គ្រាន់?
ភាពប្រឆាំងតទល់នឹងមេរោគ – សូម្បីតែប្រព័ន្ធភាពសុំារបស់អ្នកក៏អាចដំណើរការបានល្អជាងមុន។
រុញច្រានសារធាតុមិនល្អចេញពីប្រព័ន្ធរាងកាយរបស់អ្នក។ រាងកាយដែលមានជាតិទឹកគ្រប់គ្រាន់ មានសមត្ថភាពអាចបណ្តេញចេញនូវអ្វីដែលរាងកាយមិនត្រូវការចេញបាន។
អ្នកមិនចាំបាច់ឆ្ងល់ឡើយថា ហេតុអ្វីបានជាអ្នកមានថាមពលច្រើនជាងមុននោះទេ នៅពេលដែលអ្នកទទួលទានបរិមាណទឹកគ្រប់គ្រាន់។

- ការបំពេញជាតិទឹក អាចនឹងមានប្រយោជន៍សម្រាប់ជម្ងឺកង្វះជាតិទឹកធម្មតា

- ការបញ្ចូលជាតិទឹកទៅក្នុងសរសៃឈាម និង ការថែរក្សានៅក្នុងមន្ទីរពេទ្យគឺអាចមានភាពចាំបាច់សម្រាប់ទប់ស្កាត់ជម្ងឺកង្វះជាតិទឹកធ្ងន់ធ្ងរ។

- ជាការចាំបាច់ណាស់ ក្នុងការពិនិត្រ និងព្យាបាលទៅលើមូលហេតុនៃការបាត់បង់ជាតិទឹក

- ក្មេងនៅក្រោមអាយុ ១០ឆ្នាំ ដែលមានជម្ងឺកង្វះជាតិទឹកគួរតែទៅជួបជាមួយវេជ្ជបណ្ឌិតជាមុន ទោះបីជាត្រូវទៅព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យក៏ដោយ។

- សម្រាប់ដើមហេតុនៃជម្ងឺកង្វះជាតិទឹកមួយចំនួនដូចជា ជម្ងឺរាគរូស ឬ ការក្អួតចង្អោរ គួរតែទទួលបានការព្យាបាលដូចគ្នា។

ដំណោះស្រាយបញ្ហាចំពោះជម្ងឺកង្វះជាតិទឹកនៅតាមផ្ទះ

ក្នុងទឹកស្អាតមួយលីត្រ សូមដាក់អំបិលកន្លះស្លាបព្រាកាហ្វេ និង ស្ករស ៨ស្លាបព្រាកាហ្វេ។

បម្រាម៖ មុនពេលថែមស្ករស សូមភ្លក់មើលទឹកសិន ដើម្បីឲ្យប្រាកដថាទឹកដែលទើបតែបង់អំបិលហើយនោះ មានរសជាតិប្រៃតិចជាងរសជាតិប្រៃរបស់ទឹកភ្នែក។

- អ្នកអាចបន្ថែមទឹកផ្លែឈើ ឬ ទឹកដូង ឬ ចេកទុំមដ្ឋ ចំនួនកន្លះពែងទៀត ប្រសិនបើមាន

ការធ្វើបែបនេះអាចផ្តល់នូវជាតិប៉ូតាស្យូម ដែលអាចជួយឲ្យអ្នកជម្ងឺទទួលបាននូវសារជាតិទឹកបន្ថែមទៀត។

Filed under: មេរៀន, សុខភាព, អត្ថបទ

អនាម័យនៃការកាត់ក្រចក

ឌីយ៉ា — Tue, 03 Jan 2012 00:18:23 +0000

ទុកក្រចករបស់អ្នកឲ្យនៅខ្លី!

ក្រចកដៃរបស់អ្នកតែងតែដុះវែងជានិច្ច។ វាអាចដុះរហូតទាល់តែក្រចករបស់អ្នកវែង ដែលអាចធ្វើឲ្យអ្នកមានការពិបាកក្នុងការធ្វើការងារជាមួយដៃរបស់អ្នកបាន។ ប្រសិនបើអ្នកមានក្រចកដៃវែង អ្នកក៏អាចធ្វើឲ្យមិត្តភក្តិរបស់អ្នករបួសដោយអចេតនាបានផងដែរ នៅពេលដែលអ្នកខ្វាចពួកគេក្នុងពេលកំពុងលេងជាមួយគ្នា។

វាជាការសំខាន់ណាស់ ក្នុងការទុកក្រចកដៃឲ្យបានខ្លី។ ការធ្វើរបៀបនេះ អ្នកអាចកាត់បន្ថយនូវការធ្វើឲ្យមានរបួស ឬ ការខូចក្រចក ដែលអាចនឹងធ្វើឲ្យអ្នកមានការឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំងបាន!

តើអ្នកត្រូវកាត់ក្រចករបស់អ្នកដោយរបៀបណា?

ការខាំក្រចកដៃរបស់ខ្លួនឯងគឺជាទម្លាប់គគ្រិចបំផុត។ សូមរំលឹកពីវដ្តនៃមេរោគ ដែលអ្នកបានរៀនហើយនោះ។ មានមេរោគនៅគ្រប់ទីកន្លែង! នៅពេលអ្នកប៉ះពាល់អ្វីមួយ មេរោគអាចចូលទៅក្នុងក្រចករបស់អ្នក។ ដី ធូលី អាចចូលទៅក្នុងចន្លោះក្រចក និង ម្រាមដៃបាន ហើយវាផ្ទុកនូវមេរោគជាច្រើន! តើអ្នកប្រាកដទេថាអ្នកនៅតែចង់ខាំក្រចកដៃរបស់អ្នក ហើយបរិភោគមេរោគទាំងនោះទៅក្នុងខ្លួនរបស់អ្នក? ការធ្វើបែបនេះអាចធ្វើឲ្យអ្នកមានជម្ងឺធ្ងន់ធ្ងរបាន!

អ្នកអាចនឹងមានជម្ងឺ៖

១. គ្រុនក្តៅ

២. រាគរូស

៣. ក្អួតចង្អោរ

៤. ឈឺក្រពះ

ក្រចកដៃត្រូវការការកាត់ដោយប្រើប្រដាប់កាត់ក្រចក ឬ កន្ត្រៃ ហើយអ្នកគួរតែសុំឲ្យមនុស្សធំម្នាក់ជួយកាត់ក្រចកឲ្យអ្នក។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សូមប្រយ័ត្ននៅពេលកាត់ក្រចកដៃរបស់អ្នក បើមិនដូច្នោះទេ អ្នកអាចនឹងធ្វើឲ្យម្រាមដៃរបស់អ្នកមានរបួសដោយចៃដន្យបាន។ នៅពេលដែលមានមនុស្សធំម្នាក់កាត់ក្រចកឲ្យអ្នក សូមអ្នកនៅឲ្យស្ងៀម ហើយត្រូវតែកាត់ក្រចកដៃនៅពេលមានពន្លឺថ្ងៃច្បាស់ជានិច្ច។

Filed under: មេរៀន, សុខភាព, អត្ថបទ

អនាម័យនៃការលាងដៃ

ឌីយ៉ា — Tue, 03 Jan 2012 00:07:42 +0000

ការលាងដៃ

តើវាជាអ្វី?

ការលាងសម្អាតដស ដើម្បីអនាម័យដៃ គឺជាសកម្មភាពនៃការលាងសម្អាតដៃ ដោយមានឬគ្មានការប្រើប្រាស់ទឹក ឬ សារធាតុរាវផ្សេងទៀត ឬដោយប្រើប្រាស់សាប៊ូ ក្នុងគោលបំណងជម្រះដី ធូលី និង/ឬមេរោគ!

តើត្រូវលាងសម្អាតដៃនៅពេលណា?

ពេលវេលាសំខាន់ៗក្នុងការលាងដៃមាន៖

មុន និងក្រោយ

កាន់ ឬ រៀបចំអាហារ
បរិភោគអាហារ
ថែរក្សាអ្នកជម្ងឺ
បរិភោគ ឬ បញ្ចុកអាហារឲ្យក្មេង
មានការមុត
ការផ្តល់ថ្នាំ

ក្រោយពេល៖

ប្រើប្រាស់បន្ទប់ទឹក
ជូត ឬ ញីសច្រមុះ
ក្អក ឬកណ្តាស់
ការផ្លាស់ប្តូរកន្ទបកូនក្មេង
ប៉ះពាល់ផ្ទៃទាំងឡាយដូចជា ប៊ូតុងជណ្តើរយន្ត បង្កាន់ដៃទ្វារ បង្កាន់ដៃ ផ្ទៃតុ
ប៉ះពាល់សម្រាម ឬ អ្វីដែលកខ្វក់
លេងជាមួយ ឬ ប៉ះពាល់ជាមួយសត្វចិញ្ចឹម

នេះជារបៀបធ្វើ៖

១. បើកទឹក

២. ប្រើសាប៊ូ

៣. ដុសសាប៊ូ ហើយ ត្រដុសលាងដៃឲ្យបានយ៉ាងតិច ២០វិនាទី (ច្រៀងចំរៀងលេងក៏បាន)

៤. សូមប្រាកដថាអ្នកបានដុសដៃសព្វកន្លែងរវាងម្រាមដៃ និងផ្នែកក្រោមក្រចក

៥. លាងជម្រះសាប៊ូចេញពីដៃ

៦. ប្រើប្រាស់ក្រដាសបង្គន់ពីរ ដើម្បីសម្ងួតដៃឲ្យស្ងួត

៧. បិទក្បាលរ៉ូប៊ីណេជាមួយក្រដាសអនាម័យ រួចបោះក្រដាសអនាម័យនោះចោលក្នុងធុងសម្រាម។

ហេតុអ្វីបានជាការលាងសម្អាតដៃមានសារៈសំខាន់?

អត្ថប្រយោជន៍សំខាន់ជាងគេគឺ ការលាងដៃ គឺជាការទប់ស្កាត់ខ្លួនរបស់អ្នកពីការឆ្លងនៃមេរោគគ្រោះថ្នាក់ជាច្រើន។ មនុស្សដែលគ្មានការប្រុងប្រយ័ត្ន ក្នុងការលាងសម្អាតដៃរបស់គេ គឺមានការប្រថុយគ្រោះថ្នាក់ខ្ពស់ក្នុងការទទួលជម្ងឺផ្តាសាយ ឬគ្រុនផ្តាសាយធំ។ ការមិនលាងសម្អាតដៃក៏អាចបង្ករឲ្យកើតមាននូវជម្ងឺក្រពះពោះរៀន និង ឆ្លងជម្ងឺរាគរូសដែលអាចសាយភាយទៅកាន់ក្រុមគ្រួសាររបស់អ្នកបាន។ អ្នកអាចនឹងធ្លាប់បានឃើញអ្នកដែលលាងសម្អាតដៃមិនបានស្អាតអាចបង្ករនូវបញ្ហារោគរលាកសួត ចំពោះ មនុស្សចាស់ រីឯចំពោះប្រជាជនដែលបានត្រួតពិនិត្យហើយ ត្រូវបានគេពិនិត្ររកមើលឃើញជម្ងឺរុំាំរ៉ៃ។ ចំពោះការមិនសម្អាតដៃក៏អាចមានផល់ប៉ះពាល់ចំពោះសុខភាពនៃក្រុមគ្រួសារទាំងមូលរបស់អ្នកនោះ មានតែការសិក្សាអំពី វិធីលាងដៃតាមរបៀបត្រឹមត្រូវ គឺជារឿងចាំបាច់មួយដើម្បីឲ្យមានសុខភាពល្អជាយូរអង្វែង។

Filed under: មេរៀន, សុខភាព, អត្ថបទ

ការថែរក្សាធ្មេញ

ឌីយ៉ា — Tue, 03 Jan 2012 00:03:51 +0000

ការថែរក្សាធ្មេញ

នៅក្នុងមាត់

តើអនាម័យមាត់ល្អគឺជាអ្វី?

អនាម័យមាត់ល្អ អាចធ្វើឲ្យមាត់មានសោភ័ណភាពស្រស់ស្អាត និង ក្លិនមាត់ល្អ។ ដូច្នេះបានន័យថា៖

ធ្មេញរបស់អ្នកស្អាត និង មិនមានកំទេចកំទីសំណល់
អញ្ចាញធ្មេញ មានពណ៌ផ្កាឈូក និង មិនមានការឈឺចាប់ ឬ ចេញឈាមនៅពេលដែលអ្នកដុសធ្មេញ ឬ ប្រើខ្សែសំអាតធ្មេញ
ខ្យល់ដង្ហើមមិនល្អ គឺមិនមែនជាបញ្ហាឋិតថេរនោះឡើយ

តើអ្នកត្រូវអនុវត្តអនាម័យមាត់ធ្មេញដោយរបៀបណា?

ការរក្សាអនាម័យមាត់ធ្មេញ គឺជារឿងដ៏សំខាន់ជាងគេបំផុត ដែលអ្នកអាចធ្វើសម្រាប់ធ្មេញ និង អញ្ចាញធ្មេញ។ សុខភាពមាត់ល្អ មិនត្រឹមតែអាចធ្វើឲ្យអ្នកមានភាពស្រស់ស្អាត និង មានអារម្មណ៍ល្អប៉ុណ្ណោះទេ វាថែមទាំងអាចធ្វើឲ្យអ្នកអាចបរិភោគ និង និយាយបានប្រកបដោយភាពប្រក្រតី។ សុខភាពមាត់ ពិតជាមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ភាពសុខុមាលភាពទាំងអស់របស់អ្នក។

របៀបដុសធ្មេញ

ការដុសធ្មេញតាមប្រក្រតី យ៉ាងតិចត្រូវចំណាយពេល ២នាទី។ មែនហើយ! ត្រឹមតែ ១២០វិនាទីប៉ុណ្ណោះ! សូមយកចិត្តទុកដាក់ឲ្យបានគ្រប់ជ្រុងជ្រោយក្នុងការដុសសម្អាតផ្នែកនីមួយៗដូចតទៅ៖

សម្អាតផ្ទៃខាងក្រៅនៃធ្មេញជួរខាងលើ បន្ទាប់មកដុសផ្ទៃខាងក្រៅនៃធ្មេញជួរខាងក្រោម
សម្អាតផ្ទៃខាងក្នុងនៃធ្មេញជួរខាងលើ បន្ទាប់មកដុសផ្នែកក្នុងនៃធ្មេញជួរខាងក្រោម
ដុសសម្អាតផ្ទៃទំពាររបស់ធ្មេញ
ដើម្បីឲ្យធ្មេញមានខ្យល់ដង្ហើមល្អ សូមប្រាកដថា អ្នកបានដុសអណ្តាតរបស់អ្នកផងដែរ។

ដុសធ្មេញជាទៀងទាត់ដើម្បីបញ្ចៀសដង្កូវស៊ីធ្មេញ

តើរោគដង្កូវស៊ីធ្មេញគឺជាអ្វី?

រោគដង្កូវស៊ីធ្មេញ គឺជាប្រហោងដែលចាប់ផ្តើមលេចរូបរាងឡើងនៅលើធ្មេញ។ ប្រហោងទាំងនេះ កើតឡើងព្រោះតែមេរោគដែលរួមផ្សំជាមួយបាក់តេរី ហើយបានវាយប្រហារមកលើផ្ទៃធ្មេញ។ ជាធម្មតា ការប៉ះធ្មេញអាចជួយបានចំពោះបញ្ហានេះ។ ប្រសិនបើនៅតែបន្តទុកធ្មេញដែលប្រហោងខូចនេះទៀត នោះការខូចខាតនឹងកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរជាងនេះទៅទៀត។

តើខ្ញុំអាចការពារធ្មេញពីជម្ងឺដង្កូវស៊ីធ្មេញបានដោយរបៀបណា?

មានវិធីមួយចំនួនក្នុងការបង្ការជម្ងឺដង្កូវស៊ីធ្មេញកុំឲ្យកើតឡើងបាន។

វិធីមួយក្នុងចំនោមវិធីដ៏ត្រឹមត្រូវបំផុតនោះ គឺត្រូវដុសធ្មេញរបស់អ្នកពីរដងក្នុងមួយថ្ងៃ។ សកម្មភាពនៃការដុសសម្អាតធ្មេញ ជួយដកចេញនូវកំណកកំបោរក៏ដូចជាកាត់បន្ថយនូវចំនួនបាក់តេរីនៅក្នុងមាត់របស់អ្នកផងដែរ។

មានវិធីតាមធម្មជាតិមួយចំនួនដែលអាចកាត់បន្ថយនូវឳកាសនៃការកើតជម្ងឺដង្កូវស៊ីធ្មេញបាន។ ភាគច្រើននៃវិធីទាំងនេះ មានលក្ខណៈសមស្របទៅ នឹងជីវភាពទាន់សម័យដែលពោរពេញដោយសុខុមាលភាព។ ទីមួយគឺការហាត់ប្រាណ។ ការហាត់ប្រាណ កាត់បន្ថយនូវបរិមាណនៃស្ត្រេស និង ភាពតប់ប្រមល់នៅក្នុងខ្លួន។ នៅពេលដែលយើងស្ថិតក្នុងសភាពស្ត្រេស ចំនួនបាក់តេរីនៅក្នុងមាត់ ក៏ដូចជានៅក្នុងខ្លួនទាំងមូលនឹងកើនឡើង។ ការហាត់ប្រាណ និង/ឬ ការកាត់បន្ថយភាពស្ត្រេស ឬ លំហាត់ប្រាណបែបសម្រាក ជួយឲ្យយើងអាចកាត់បន្ថយនូវបរិមាណបាក់តេរីដែលមាន ព្រមទាំងកាត់បន្ថយនូវឳកាសនៃការកើតនូវជម្ងឺដង្កូវស៊ីធ្មេញទៀតផង។

អ្នកជិះទូកនៅទីសមុទ្ទ ធ្លាប់បរិភោគក្រូចឆ្មាជាច្រើន។

នេះមិនមែនបានន័យថា ពួកគេបានចូលចិត្តនូវរសជាតិរបស់ផ្លែនេះទេ ប៉ុន្តែមកពីវាជួយឲ្យពួកគេប្រឆាំងជាមួយនឹងជម្ងឺកង្វះជាតិវីតាមីនសេ ព្រមទាំងជួយឲ្យអញ្ចាញរបស់គេមិនចេញឈាមបាន។ តាមពិតនៅក្នុងអាហារទាំងឡាយណាដែលមានផ្ទុកនូវសារធាតុវីតាមីនសេខ្ពស់ នឹងអាចធ្វើដូច្នេះបានដូចគ្នា។ ក្រូច ស្វាយ ផ្លៃគីវី និង ផ្លៃល្ហុងសុទ្ធសឹងជាជម្រើសដ៏ប្រសើរ។ ផ្លៃឈើទាំងនេះមានរសជាតិឆ្ងាញ់ និង ផ្តល់ឲ្យធ្មេញនូវការសម្អាតបែបធម្មជាតិ។ ពួកវាក៏មាននូវសមត្ថភាពប្រយុទ្ធប្រឆាំងទៅនឹងបាក់តេរីនៅក្នុងមាត់បានទៀតផង។ ការបរិភោគអាហារទាំងនេះ អាចជួយបំបាត់ជម្ងឺផ្តាសាយ ក៏ដូចជាជម្ងឺដង្កូវស៊ីធ្មេញផងដែរ។

ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំត្រូវការថែរក្សាមាត់របស់ខ្ញុំ?

សុខភាពមាត់របស់អ្នកផ្សាភ្ជាប់ទៅនឹងលក្ខខណ្ឌសុខភាពជាច្រើនទៀតលើសពីមាត់របស់អ្នក។ ពេលខ្លះសញ្ញាដំបូងនៃជម្ងឺបង្ហាញឡើងនៅក្នុងមាត់របស់អ្នក។ ករណីផ្សេងទៀត នៃជម្ងឺឆ្លងនៅក្នុងមាត់របស់អ្នក ដូចជាជម្ងឺអញ្ចាញធ្មេញជាដើមនោះ អាចបង្ករបញ្ហាជាច្រើននៅក្នុងផ្នែកផ្សេងៗនៃសពាង្គកាយរបស់អ្នកបាន។

Filed under: មេរៀន, សុខភាព, អត្ថបទ

អនាម័យពេលកក់សក់

ឌីយ៉ា — Mon, 02 Jan 2012 23:55:56 +0000

ការកក់សក់

Image via Wikipedia

តើការកក់សក់គឺជាអ្វី?

ការកក់សក់ គឺជាសកម្មភាពថែរក្សាសក់ឲ្យបានស្គាត ដោយការលាងសម្អាតជាមួយសាប៊ូ ឬ ផលិតផលថែរក្សាសក់ផ្សេងៗ ជាមួយនឹងទឹក។

តើត្រូវកក់សក់របស់អ្នកយ៉ាងដូចម្តេច?

ចាក់ទឹកឲ្យពេញធុង (គួរជាទឹកអ៊ុនៗ)
បន្សើមសក់របស់អ្នករហូតទាល់តែសើមជោគ
ដាក់សាប៊ូទៅលើសក់របស់អ្នក
ម៉ាស្សាដោយប្រើម្រាមរបស់អ្នក និង សម្អាត ជាពិសេសស្បែកក្បាលរបស់អ្នក
សម្អាតសក់ក្បាលរបស់អ្នករហូតទាល់តែលែងមានសាប៊ូនៅក្នុងសក់
ធ្វើតាមចំនុចទីបីរហូតទាល់តែសក់ក្បាលលែងមានសាប៊ូ
សម្ងួតសក់ឲ្យស្ងួត។

សម្អាតសក់របស់អ្នកឲ្យបានត្រឹមត្រូវដើម្បីបង្ការពីសត្វចៃក្បាល។

តើសត្វចៃគឺជាអ្វី?

សត្វចៃ គឺជាសត្វល្អិតប្រភេទប៉ារ៉ាសិត ដែលរស់នៅលើក្បាល និង ស្បែកក្បាលរបស់មនុស្ស។

តើសត្វចៃឆ្លងដោយរបៀបណា?

សត្វចៃឆ្លងបានយ៉ាងងាយស្រួល ពីមនុស្សម្នាក់ទៅ មនុស្សម្នាក់ទៀតដោយការទំនាក់ទំនងដោយផ្ទាល់។ មនុស្សអាចឆ្លងចៃបានតាមរយៈ៖

ការមានទំនាក់ទំនងជាមួយមនុស្សម្នាក់ទៀត ដែលវាកំពុងរស់នៅនោះ។ ចំពោះកូនក្មេង ទំនាក់ទំនងមានតាមរយៈការលេងកម្សាន្ត ក្នុងកំឡុងពេលជិះឡានក្រុងទៅសាលា និង ក្នុងកំឡុងពេលធ្វើសកម្មភាពក្នុងថ្នាក់ ក្នុងពេលក្មេងៗអង្គុយក្នុងក្រុមដោយអង្គុយជិតគ្នា។

ស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ដែលអាចចម្លងបាន ដូចជា មួក កន្សែងបង់ក អាវធំ ឯកសណ្ធានកីឡា ឬ បូចងសក់

ប្រើប្រាស់ក្រាស់ ច្រាស់ ឬ ក្រមាពោះគោ ដែលអាចចម្លងបាន

ការដេកនៅលើគ្រែ សាឡុង ខ្នើយ កម្រាលព្រំ ឬ តុក្កតាសត្វដែលប្រឡាក់ប្រឡូស

សត្វចៃមិនចេះលោត ឬ ហើរនោះឡើយ។ សត្វចៃក៏មិនរាលដាលឆ្លងទៅមនុស្សតាមរយៈសត្វចិញ្ចឹម ឬ សត្វផ្សេងៗទៀតដែរ។

តើហេតុភេទ និង រោគសញ្ញាយ៉ាងដូចម្តេចដែលបញ្ចាក់ថាមានសត្វចៃ?

រមាស់ — ការខាំរបស់សត្វចៃធ្វើឲ្យរាងកាយរបស់មនុស្សមានប្រតិកម្មទាស់

ការរលាកក្រហាយ

តើភាពរញេរញ៉ៃអាចបណ្តាលមកពីសត្វចៃបានទេ?

ការអេះ អាចដឹកនាំទៅរកការរលាកស្បែក និង រោគឆ្លងរបស់ស្បែក។

កុំចែករំលែកក្រាស់សិតសក់ឲ្យសោះ

Filed under: មេរៀន, សុខភាព, អត្ថបទ

វគ្គបណ្តុះបណ្តាលធ្វើពុម្ពអំពីសម្លៀកបំពាក់

ឌីយ៉ា — Fri, 09 Dec 2011 06:35:13 +0000

ព័ត៌មានលម្អិតនៃវគ្គបណ្តុះបណ្តាល

១. ឈ្មោះគ្រឹះស្ថានអប់រំ/អ្នកបណ្តុះបណ្តាល	សមាគមរោងចក្រកាត់ដេរនៅកម្ពុជា (GMAC)
២. វគ្គបណ្តុះបណ្តាល	ការធ្វើពុម្ពអំពីសម្លៀកបំពាក់ ‑ មួយឯកតា (ថ្នាក់មូលដ្ឋាន)
៣. គោលបំណងនៃវគ្គបណ្តុះបណ្តាល	· គិតអំពីការធ្វើពុម្ព និងសិក្សាអំពីមូលដ្ឋាននៃការធ្វើសម្លៀកបំពាក់ ធ្វើឲ្យផលិតផលនៅក្នុងក្រុមហ៊ុនផ្ទាល់របស់អ្នកកាន់តែទទួលបានការចាប់អារម្មណ៍ ព្រមជាមួយនឹងផលិតផលដទៃៗទៀតរបស់ក្រុមហ៊ុនអ្នក ដើម្បីឲ្យអ្នកកាន់តែបង្កើតផលិតផលប្រសើរឡើង។
៤. លក្ខខណ្ឌតម្រូវ	សញ្ញាប័ត្រទុតិយភូមិ ឬខ្ពស់ជាងនេះ
៥. សិក្ខាកាមគោលដៅ	ជនជាតិខ្មែរ អ្នកធ្វើពុម្ព អ្នកដែលចង់ក្លាយជាអ្នកធ្វើពុម្ព
៦. មាតិការនៃវគ្គបណ្តុះបណ្តាល	៤)‑ ផ្នែកទីបួន ‑ សម្លៀកបំពាក់ (មួយឯកតា) - គូរម៉ូដសម្លៀកបំពាក់មួយឯកតា - ការធ្វើពុម្ពសម្លៀកបំពាក់មួយឯកតា - ការកាត់ និងដេរនៃសម្លៀកបំពាក់មួយឯកតា
៧. រយៈពេល	· ៦០ ម៉ោង (ចន្ទ ‑ សុក្រ ២:00 រសៀល ‑ ៥:00ល្ងាច)
៨. កាលបរិចេ្ឆទ/ពេលវេលា	ថ្ងៃទី១៧ ខែមករា ដល់ ថ្ងៃទី២០ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១២
៩. ភាសា	ខ្មែរ
១០. ទីកន្លែងនៃវគ្គបណ្តុះបណ្តាល	សមាគមរោងចក្រកាត់ដេរនៅកម្ពុជា(GMAC)(អគារលេខ១៧៥ មហាវិថីនេរុ២១៥ រាជធានីភ្នំពេញ) ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា (ក្នុងករណីមានការរៀបចំជាមុន ការបណ្តុះបណ្តាលអាចធ្វើឡើងនៅតាមរោងចក្រសមាជិកសមាគមរោងចក្រកាត់ដេរនៅកម្ពុជា)។
១១. បរិក្ខារតម្រូវ	សម្ភារៈរៀនទាំងអស់នឹងត្រូវបានឲ្យខ្ចីក្នុងអំឡុងការបណ្តុះបណ្តាល។
១២. តម្លៃវគ្គសិក្សា (និងការរួមបញ្ចូលផ្សេងៗ)	៣០០ដុល្លារអាមេរិក
១៣. លទ្ធផល ‑ទទួលបានសមត្ថភាព និងជំនាញ	សិក្ខាកាមនឹងចេះអំពីមូលដ្ឋាននៃការគូរម៉ូដ ធ្វើពុម្ព ការកាត់ និងការដេរនៃសម្លៀកបំពាក់ យល់អំពីដំណើរការការងារនៃផ្នែកដទៃៗទៀត តាមរយៈការសិក្សានៃដំណើរការធ្វើសម្លៀកបំពាក់ សិក្ខាកាមនឹងអាចមានសមត្ថភាពមើលខុសត្រូវលើដំណើរការងាររបស់រោងចក្រទាំងមូល។ សិក្ខាកាមនឹងតែងតែមានចិត្តចង់ធ្វើឲ្យប្រសើរឡើងនូវគុណភាពផលិតផល។
១៤. សញ្ញាប័ត្រ/វិញ្ញាបនបត្រ នឹងត្រូវបានផ្តល់ជូន	ផ្តល់ជូនវិញ្ញាបនបត្រ (ដល់សិក្ខាកាមដែលបានសិក្សានិងមានសមត្ថភាព)
១៥. ព័ត៌មានបន្ថែម/ទំនាក់ទំនង	ចុះឈ្មោះនៅៈ អ៊ីម៉ែល: training info ទូរស័ព្ទ: +855 23 30 11 81 ទូរសារ: +855 23 88 28 60 URL : www.gmac-cambodia.org

Filed under: អត្ថបទ Tagged: clothes, design, training

អនាម័យផ្ទាល់ខ្លួន

ឌីយ៉ា — Wed, 07 Dec 2011 15:13:06 +0000

អនាម័យផ្ទាល់ខ្លួន

ការមុជទឹក

តើត្រូវមុជទឹកយ៉ាងដូចម្តេច?

១. ដោះសម្លៀកបំពាក់ចេញ៖ ទុកសម្លៀកបំពាក់ស្អាតនៅទីតាំងមួយដែលមិនអាចទទឹកបាន។ (បង្គន់មិនមែនជាកន្លែងល្អប្រសើរសម្រាប់ទុកសម្លៀកបំពាក់ទេ វាអាចជាជម្រករបស់មេរោគ)។

២. បើកទឹកទៅតាមសីតុណ្ហភាពដែលអ្នកចង់បាន។

៣. បន្សើមខ្លួនទាំងមូលរបស់អ្នក៖ សូមប្រាកដថា ក្បាលទាំងមូលទទឹកជោគផងដែរ។

៤. កក់សក់របស់អ្នកជាមួយសាប៊ូ

៥. សម្អាតក្បាលរបស់អ្នកឲ្យជ្រះសាប៊ូ

៦. ដុសខ្លួនរបស់អ្នកជាមួយសាប៊ូ ជាពិសេសដុសសម្អាតដៃ និងជើង។ សូមកុំភ្លេចដុសសម្អាតក្រោយត្រចៀករបស់អ្នក ផ្នែកខាងក្រោយនៃក និងនៅចន្លោះម្រាមជើង។ សូមប្រាកដថា អ្នកបានសម្អាតក្លៀកនីមួយៗរបស់អ្នក និង កន្លែងសម្ងាត់ (ចំណាំ៖ កុំប្រើប្រាស់សាប៊ូ ឬ វត្ថុផ្សេងៗ ជាមួយប្រដាប់ភេទនារីឲ្យសោះ ក្រៅពីទឹក)។ និយាយបែបនេះអាចធ្វើឲ្យអ្នកមានការខ្មាសអៀន ប៉ុន្តែសូមចងចាំថា គ្មានអ្នកណាម្នាក់អាចឃើញអ្នកដុសសម្អាតខ្លួនរបស់អ្នកនៅក្នុងបន្ទប់ទឹកនោះឡើយ។ តំបន់សំខាន់ៗទាំងនេះ អាចធ្វើឲ្យអ្នកមានក្លិនមិនល្អ ប្រសិនបើអ្នកមិនបានសម្អាតជារៀងរាល់ថ្ងៃនោះ។

៧. ដុសសម្អាតខ្លួនរបស់អ្នកជាលើកចុងក្រោយ

៨. ចេញពីបន្ទប់ទឹក៖ ឈរនៅលើកម្រាល ឬ ក្រណាត់ជូតជើង សម្ងួតក្បាល មុខ ខ្លួនប្រាណ តំបន់ជុំវិញក្បាលពោះ តំបន់ត្រគាក ជើង កន្លែងសម្ងាត់របស់អ្នក និង ជើង។

Filed under: អត្ថបទ

វដ្តនៃមេរោគ

ឌីយ៉ា — Wed, 07 Dec 2011 15:10:49 +0000

វដ្តនៃមេរោគ

មេរោគគឺជាចំនែកតូចមួយដែលអាចឆ្លងរាលដាលបាន ហើយយើងមិនអាចមើលឃើញនឹងភ្នែកបានឡើយ។ ពួកវាអាចឆ្លងរាតត្បាតពីកន្លែងមួយទៅ កន្លែងមួយទៀត ហើយនៅពេលដែលពួកវាឆ្លងចូលទៅក្នុងខ្លួនរបស់អ្នកហើយនោះ អ្នកអាចនឹងមានជម្ងឺជាទម្ងន់!

ការអនុវត្តក្បួនអនាម័យតាមផ្ទះ គឺជាគន្លឺះក្នុងការទប់ស្កាត់ការឆ្លងរាលដាលនៃមេរោគ និង ជម្ងឺឆ្លងផ្សេងៗផងដែរ។ ការធ្វើដូចនេះនឹងកាត់បន្ថយនូវការកើតមានជម្ងឺផ្សេងៗ កាត់បន្ថយការចំណាយប្រាក់របស់គ្រួសារទៅលើថ្នាំ និង ការទៅមន្ទីរសុខភាព និង កាត់បន្ថយនូវពេលវេលាដែលក្រុមគ្រួសារមិនអាចធ្វើការបាននៅពេលមានជម្ងឺ។ សំខាន់ជាងនេះទៅទៀតនោះ ពួកគេអាចរស់នៅយ៉ាងសប្បាយរីករាយ និង មានអាយុកាន់តែវែងទៀតផង។

វដ្តនៃមេរោគ

ក. ប្រភពនៃមេរោគ

- មេរោគបណ្តាលឲ្យជម្ងឺអាចមានប្រភពមកពី ទឹក និងអាហារមិនស្អាត, សត្វ ឬមនុស្សដែលឈឺ

ខ. វិធីជៀសវាងពីមេរោគ

- មេរោគអាចគេចចេញពីមនុស្ស ឬ សត្វទៅក្នុងបរិស្ថានដើម្បីទៅចម្លងអ្នកដទៃទៀត តាមរយៈការក្អួត ការក្អក ការកណ្តាស់ ឬ លាមក។ វាអាចចម្លងទៅម្ហូប នៅពេលវាប៉ះពាល់ប្រភពមេរោគខាងលើ ឬ ការទុកដាក់អាហារមិនមានអនាម័យ។

គ. វិធីឆ្លងចូលរបស់មេរោគ

- មេរោគត្រូវការផ្លូវដើម្បីចូលទៅកាន់ខ្លួនមនុស្ស។ វាអាចធ្វើដូច្នេះបាន នៅពេលដែលមនុស្សម្នាក់ឲ្យនូវអ្វីទាំងឡាយដូចជា អាហារ និង ទឹក សម្លៀកបំពាក់ និង ក្រណាត់ជាមួយអ្នកជម្ងឺ។ វាអាចចូលទៅក្នុងខ្លួនមនុស្សបាននៅពេលមនុស្សបរិភោគអាហារមិនស្អាតដែលមានមេរោគ។

ឃ. ជនដែលអាចមានគ្រោះថ្នាក់

- យើងទាំងអស់គ្នាសុទ្ធតែអាចប្រថុយនឹងការឆ្លងពីមេរោគ។ ជាពិសេសសម្រាប់ក្រុមដែលងាយទទួលជម្ងឺដោយសារមិនមានអនាម័យត្រឹមត្រូវនោះ គឺកូនក្មេងដែលមានអាយុរហូតដល់ ១ឆ្នាំ មនុស្សចាស់ និង អ្នកដែលមានជម្ងឺរុំាំរ៉ៃដូចជាជម្ងឺអេដស៍ជាដើម។ ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះក៏ងាយនឹងរងគ្រោះថ្នាក់ផងដែរ ជាពិសេសការមានទំនាក់ទំនងជាមួយសត្វឆ្មា និង លាមករបស់វា។ មនុស្សទាំងនេះ នឹងក៏អាចនឹងទទួលរងនូវការឈឺចាប់ច្រើនជាងនេះទៀត ពីជម្ងឺទាំងនេះ ដូច្នេះវាជាការសំខាន់ខ្លាំងណាស់ក្នុងការអនុវត្តក្បួនអនាម័យនៅផ្ទះ ដើម្បីកាត់បន្ថយពីការរីករាលដាលនៃមេរោគ និង ជម្ងឺផ្សេងៗ។

Filed under: អត្ថបទ

ក្រោយពេលយំរួច

ឌីយ៉ា — Sat, 26 Nov 2011 12:31:26 +0000

ខ្ញុំហត់ណាស់! ការយំធ្វើឲ្យខ្ញុំអស់កម្លាំងពីខ្លួន ស្ទើរតែដើរមកផ្ទះវិញមិនរួចទាល់តែសោះ។ អរគុណដល់វត្ថភ្នំដែលបានផ្តល់ទីតាំងឲ្យខ្ញុំបានស្រែក ឲ្យខ្ញុំបានយំ ឲ្យខ្ញុំបានហូរទឹកភ្នែក ឲ្យខ្ញុំបានធូរចិត្ត។ ប្រហែលដប់ឆ្នាំហើយមែនទេ ដែលខ្ញុំមិនដេលសម្រក់ទឹកភ្នែកបែបនេះ? អស់រយៈពេលដប់ឆ្នាំហើយមែនទេ ដែលខ្ញុំមិនដែលស្រែកដូចកូនក្មេងដូចនេះ? ខ្ញុំហត់នឿយនឹងខ្លួនឯងពេកហើយ ហត់នឿយចំពោះរឿងជាច្រើន…អរគុណដល់រាត្រី ដែលនៅកំដរខ្ញុំ! បន្ទា់ប់ពី យំនោះ គឺខ្ញុំចង់គេង! គេងតែមួយមុខប៉ុណ្ណោះ! បញ្ហា? ខ្ញុំមិនចង់គិតទេ ដូច្នេះសូមទុកវាមួយឡែកសិនចុះ!

រាត្រីសួស្តីណាឌីយ៉ា!

Filed under: ពិចារណា, អត្ថបទ Tagged: បទ ពិសោធន៍

ការអប់រំ និង បរិញ្ញាប័ត្រវិស្វករសំណង់ស៊ីវិល

ឌីយ៉ា — Thu, 24 Nov 2011 13:30:28 +0000

The civil engineer

វិស្វករសំណង់ស៊ីវិល

Education and licensure

ការអប់រំ និង បរិញ្ញាប័ត្រ

Main article: Civil engineer

អត្ថបទដើម៖ វិស្វករសំណង់ស៊ីវិល

វិស្វកម្មសំណង់ស៊ីវិល គឺជាផ្នែកមួយនៃមុខវិជ្ជាសំណង់ស៊ីវិល។ រយៈពេលសិក្សា មានចាប់ពី ៣ឆ្នាំ រហូតដល់ ៥ឆ្នាំដើម្បីបញ្ចប់កម្រិតបរិញ្ញាប័ត្រវិស្វកម្មសំណង់ស៊ីវិល ដែលសកលវិទ្យាល័យមួយចំនួនហៅថា បរិញ្ញាប័ត្រផ្នែកវិទ្យាសាស្ត្រ។ កម្រិតសិក្សាប្រភេទនេះ ជាទូទៅមានបញ្ចូលនូវមេរៀនជាច្រើនទាក់ទងទៅនឹង រូបវិទ្យា, គណិតវិទ្យា, ការគ្រប់គ្រងគម្រោង, រចនានិង ប្រធានបទទាក់ទិននឹងវិស្វកម្មសំណង់ស៊ីវិល។ ពីដំបូងឡើយ ប្រធានបទទាំងនេះគ្របដណ្តប់ទៅលើមុខវិជ្ជារាយរងដ៏ទៃទៀតនៃផ្នែកវិស្វកម្មសំណង់ស៊ីវិលស្ទើរតែទាំងអស់ ទោះមិនគ្របដណ្តប់លើគ្រប់មុខក៏ដោយ។ បន្ទាប់មកទៀត ទើបសិស្សអាចជ្រើសរើសនូវមុខវិជ្ជាជំនាញចំនួនមួយ ឬច្រើនលើសពីនេះ ក្នុងចំណោមមុខវិជ្ជារាងយរង នៅចុងបញ្ចប់នៃកម្រិតបរិញ្ញាប័ត្ររបស់សិស្ស។ នៅពេលដែលនិស្សិតមិនទាន់បានបញ្ចប់កម្រិតបរិញ្ញាប័ត្រ (បរិញ្ញាប័ត្រអក្សរសាស្ត្រអង់គ្លេស/បរិញ្ញាប័ត្រវិទ្យាសាស្ត្រ) នៅឡើយនោះ សកលវិទ្យាល័យនឹងផ្តល់នូវលក្ខណៈសម្បត្តិកម្រិតសិក្សាដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ក្នុងការប្រើប្រាស់ក្នុងវិស័យឧស្សាហកម្ម។ សកលវិទ្យាល័យខ្លះផ្តល់ឲ្យសិស្សនូវពានរង្វាន់វិស្វកម្មសំណង់ស៊ីវិលសម្រាប់សិស្សដែលបន្តការសិក្សាបន្ទាប់ពីបញ្ចប់ការសិក្សាកម្រិតបរិញ្ញាប័ត្រហើយ (អនុបណ្ឌិតអក្សរសាស្ត្រអង់គ្លេស/អនុបណ្ឌិតវិទ្យាសាស្ត្រ) ដែលអាចអនុញ្ញាតឲ្យសិស្សបន្តការសិក្សាតទៅមុខទៀតក្នុងជំនាញជាក់លាក់មួយដែលគេចាប់អារម្មណ៍ ដែលជាប់ទាក់ទងទៅនឹងផ្នែកវិស្វកម្ម។

ស្ទើរតែគ្រប់ប្រទេសទាំងអស់, កម្រិតបរិញ្ញាប័ត្រក្នុងផ្នែកវិស្វកម្ម គឺតំណាងឲ្យជំហានដំបូងឈានឆ្ពោះទៅរកសញ្ញាប័ត្រជំនាញវិជ្ជាជីវៈ ហើយកម្មវិធីសិក្សានេះផ្ទាល់ត្រូវបានទទួលស្គាល់ដោយសមាគមជំនាញវិជ្ជាជីវៈ។ ក្រោយពីបញ្ចប់កម្មវិធីសិក្សាចប់សព្វគ្រប់អស់ហើយនោះ វិស្វករត្រូវតែបំពេញនៅលក្ខខ័ណ្ឌមួយចំនួន (មានដូចជាបទពិសោធន៍ការងារ និង ទាមទារឲ្យឆ្លងកាត់ការប្រឡងជាដើម) មុនពេលត្រូវបានគេទទួលស្គាល់ជាវិស្វករពេញសិទ្ធិម្នាក់។ ក្រោយពីបានទទួលស្គាល់ជាវិស្វករពេញសិទ្ធិហើយនោះ វិស្វករត្រូវបានគេឲ្យងារជាវិស្វករជំនាញ (នៅសហរដ្ឋអាមេរិក, កាណាដ និង អាព្រិចខាងត្បូង), ឬទទួលបានងារជា Chartered Engineer (នៅក្នុងបណ្តាប្រទេសជាសាធារណៈរដ្ឋភាគច្រើន), ឬទទួលងារជា Chartered Professional Engineer (នៅប្រទេសអូស្ត្រាលី និង ញូហ្សេលេន), ឬទទួលងារជា វិស្វករជនជាតិអ៊ឺរ៉ុប (នៅសហគមន៍អ៊ឺរ៉ុប)។ មានការទទួលព្រមពីវិស្វកម្មអន្តរជាតិជាមួយនឹងសមាគមន៍វិជ្ជាជីវៈដែលជាប់ទាក់ទង ក្នុងការអនុញ្ញាតឲ្យវិស្វករមានសិទ្ធិអនុវត្តការងារដោយឆ្លងដែនអន្តរជាតិបាន។

ផលប្រយោជន៍នៃការទទួលស្គាល់សិទ្ធិជាវិស្វករម្នាក់ មានលក្ខណៈខុសៗគ្នាទៅតាមតំបន់។ ឧទាហរណ៍ដូចជានៅសហរដ្ឋអាមេរិក និង កាណាដា ដែល “អនុញ្ញាតឲ្យតែវិស្វករដែលមានអជ្ញាប័ណ្ណត្រឹមត្រូវតែប៉ុណ្ណោះ ទើបអាចមានសិទ្ធិរៀបចំ, ចុះហត្ថលេខា និង ត្រា ព្រមទាំង ទទួលយកគម្រោងវិស្វកម្ម និង គំនូរ ឲ្យទៅអជ្ញាធរមានអំណាចដើម្បីបញ្ជាក់ទទួលស្គាល់ ឬ បោះត្រាការងារវិស្វកម្ម សម្រាប់អតិថិជនសាធារណៈ និង ឯកជនបាន”។ ការទាមទារឲ្យធ្វើបែបនេះ ត្រូវបានដាក់ឲ្យប្រតិបត្តិដោយរដ្ឋ និង នីតិរដ្ឋ មានជាអាទិ៍ដូចជា Quebec’s Engineers Act ជាដើម។ នៅបណ្តាប្រទេសផ្សេងពីនេះ មិនមានច្បាប់ដូចនេះឡើយ។ នៅប្រទេសអូស្ត្រាលី ការឲ្យអជ្ញាប័ណ្ណវិស្វករ គឺមានតែនៅរដ្ឋ Queensland តែប៉ុណ្ណោះ។ ក្នុងការអនុវត្តជាក់ស្តែង រាល់សមាគមវិជ្ជាជីវៈវិស្វកម្មទាំងអស់រក្សាទុកនូវក្រុមប្រឹក្សាភិបាល (code of ethics) ដែលរំពឹងថាសមាជិតទាំងអស់នឹងអនុលោមតាម ឬ ប្រថុយនឹងការបដិសេធ។ តាមរបៀបនេះ អង្គការទាំងឡាយដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការរក្សានូវក្រមសីលធម៌ស្តង់ដារសម្រាប់វិជ្ជាជីវៈនេះ។ ទោះបីជាមានយុត្តាធិការ នៅទីដែលមានច្បាប់ ឬ ទីដែលគ្មានច្បាប់ការពារការងារក៏ដោយ វិស្វករត្រូវតែស្ថិតនៅក្រោមច្បាប់ជានិច្ច។ ក្នុងករណី នៅតំបន់ដែលការងាររបស់វិស្វករមានការបរាជ័យ នោះគាត់ត្រូវតែទទួលខុសត្រូវចំពោះទង្វើធ្វេសប្រហែសរបស់គាត់ ហើយបើក្នុងករណីធ្ងន់ធ្ងរវិញនោះ គាត់នឹងត្រូវជាប់ចោទពីបទឧក្រិដ្ឋធ្វេសប្រហែស។ ការងាររបស់វិស្វករត្រូវតែស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រង់របស់ច្បាប់ និង បទបញ្ជាជាច្រើនដូចជា ច្បាប់សាងសង់អគារ និង ច្បាប់ជាប់ទាក់ទងទៅនឹងបរិស្ថានជាដើម។

Filed under: ច្បាប់, មេរៀន, សំណង់, អត្ថបទ Tagged: ការងារ, បច្ចេកវិទ្យា, ពិចារណា, មេរៀន, សង្គម, សំណង់, អត្ថបទ

អន្ធការ

បម្រាមពីរបី

ប្រតិបត្តិ​ការណ៍​កម្ចាត់​ភាព​នៅ​លីវ

ចុះ​បើ​ខ្ញុំ​ជ្រើស​នាង?

ការ​ថែរក្សា​សត្វ

ការ​គ្រប់​គ្រងអាហារ​

ការ​គ្រប់​គ្រង​ទឹក​ប្រើ​ប្រាស់​

អនាម័យនៃ​ការ​កាត់​ក្រចក

អនាម័យ​នៃ​ការ​លាង​ដៃ

ការ​ថែរក្សា​ធ្មេញ

អនាម័យ​ពេល​កក់​សក់

វគ្គ​បណ្តុះ​បណ្តាល​ធ្វើ​ពុម្ព​អំពី​សម្លៀក​បំពាក់​

អនាម័យ​ផ្ទាល់​ខ្លួន

វដ្ត​នៃ​មេរោគ

ក្រោយ​ពេល​យំរួច

ការ​អប់​រំ និង បរិញ្ញាប័ត្រវិស្វករ​សំណង់​ស៊ីវិល

ប្រតិបត្តិការណ៍កម្ចាត់ភាពនៅលីវ

ចុះបើខ្ញុំជ្រើសនាង?

ការថែរក្សាសត្វ

ការគ្រប់គ្រងអាហារ

ការគ្រប់គ្រងទឹកប្រើប្រាស់

អនាម័យនៃការកាត់ក្រចក

អនាម័យនៃការលាងដៃ

ការថែរក្សាធ្មេញ

អនាម័យពេលកក់សក់

វគ្គបណ្តុះបណ្តាលធ្វើពុម្ពអំពីសម្លៀកបំពាក់

អនាម័យផ្ទាល់ខ្លួន

វដ្តនៃមេរោគ

ក្រោយពេលយំរួច

ការអប់រំ និង បរិញ្ញាប័ត្រវិស្វករសំណង់ស៊ីវិល